Archief beheerder
Flarf als tijdgeest
Of, waarom flarf niet zo heel veel met internet te maken heeft
Ernst van den Hemel, verbonden aan de UVA, gaf op 29 mei 2009 een lezing, te Perdu, tijdens de presentatie van Flarf, een bloemlezing.
“Flarf is in deze denktrant niet zozeer een techniek, een collagemethode waarin, zoals Hoy het uitdrukt, de “virtual realm” gepresenteerd wordt, maar een tijdgebonden diagnose. Flarf als tijdgeest. Een tijdgeest waarin internet niet langer alleen rizomatische, intertekstuele ontheemding uitdrukt, maar simpelweg onderdeel is geworden van het mens-zijn. Een tijdgeest waarin verbindingen, hoe lelijk, verheven of stompzinnig ook, simpelweg onderdeel zijn van de situatie en niet langer een grensgeval.”
De diagnose van Van den Hemel is indrukwekkend. Hij weet diep in de zielenroerselen van flarf door te dringen. Lees de volledige tekst.
No-nonsense poëzie
ik voel me door het leven
onheus bejegend
ik ben, echt waar, mateloos
impopulair
als een hakkende bijl die van de steel schiet
ik… ik heb een biertje nodig
en goddelijke bijstand
Great Idea
“That is an idea that I like; and I want to believe that my poems do have a purpose for me and a value to listeners. I’m against the theorizing about poetry that one hears sometimes, about poetry existing in a neutral and isolated space away from the intentions and desires of the poet, away from the obvious needs of the audience. No, I like the idea that a poem has a purpose, that it is written with a purpose, and that people read it for a reason, out of a need.” – Mark Halliday
Al van het slaan met een haring
– flarfy song
Al van het slaan met een haring wil ik zingen
Grote flessen bier van d’Aldi wil ik drinken
En dansen in een sexy jurkje
Gewenteld in knoflooksaus
‘t Is van het slaan met haringen!
Geen droge groene ruis van bladeren
Geen droge groene ruis van bladeren
But something’s gonna change my world
Something is gonna change my world
‘t Is het slaan met haringen!
Al van het slaan met een haring wil ik zingen
Uit zijn zak en andere narigheid wil ik drinken
En naakt op m’n hoofd gaan staan
Owjah, ’t is een katertje
Van het slaan met haringen!
Geen droge groene ruis van bladeren
Geen droge groene ruis van bladeren
But something’s gonna change my world
Something is gonna change my world
‘t Slaan met haringen! haringen!
In Krakatau
“Al wat er nodig is” van Mark van der Schaaf
Nagelaten gedichten
Je komt er wel bovenop
Voor Heidegger was de ruimte niet leeg